De vrijheid van op kamers gaan

Eind februari kon je al lezen dat ik was verhuist. Het leven waarin ik bij mijn ouders thuis woon heb ik hopelijk achter me gelaten, tijd om volwassen te worden! Ik moet je eerlijk zeggen dat ik toch wel zenuwachtig was om deze stap te maken, je krijgt er aardig wat taken en verantwoordelijkheden bij. Maar nu, een paar maandjes later alweer, kan ik alleen maar zeggen dat ik blij ben dat ik heb doorgezet.IMG_9379

Ik zal niet zeggen dat alles geweldig is, want ik heb nog steeds de grootste hekel aan was ophangen en als je je niet lekker voelt moet je toch voor jezelf zorgen. Ik heb het geluk dat ik altijd mij een van mijn ouders kan slapen, dus toen ik laatst ziek was, werd er toch voor me gezorgd. Maar in eerste instantie moet je toch zelf eten kopen en koken en dat soort dingen.

Wat ik wel als geweldig ervaar is de vrijheid die erbij komt kijken. Ik werd thuis al aardig losgelaten en we bepaalden samen wat we aten die week, maar om alles helemaal zelf te mogen kiezen en daar geen verantwoording over af te hoeven dragen is genieten. Als ik een middag dutje wil doen, of een uurtje in de zon wil zitten terwijl ik aan school hoor te werken, kan ik dat doen. Natuurlijk moet je dan daarna alsnog je schoolwerk doen, maar dan ben je er op je best voor en kan je hard aan de slag.

Net als schoonmaken; je krijgt er taken bij als je een huis deelt en je zult je eigen bende moeten opruimen want dat is de makkelijkste manier om het gezellig te houden in huis. Maar je eigen kamer kan je een bende laten worden als je geen tijd hebt. En juist doordat ik geen druk voel om mijn kamer schoon en opgeruimd te houden, doe ik het toch! Misschien ben jij sowieso al heel netjes en moet je er niet aan denken om spullen te laten slingeren, maar ik denk niet dat ik ooit zo zal worden. Ik hou van schoon, maar opgeruimd is niet mijn sterkste kant. En niemand die ik er mee in de weg zit.

Belangrijk is natuurlijk wel dat je financieel ook lekker in je vel moet zitten. Als je je alleen maar zorgen moet maken of je wel genoeg over houd, kan dat zo veel stress opleveren dat het niet meer leuk is om boodschappen te doen. Ik kan dan ook niet genoeg benadrukken hoe dankbaar ik ben dat mijn ouders mij steunen in het betalen van mijn studie en wat levenskosten, zodat ik genoeg tijd heb om te leren en niet alleen maar hoef te werken. (Ik werk zelf natuurlijk ook hard voor mijn geld!)

Ja ik hou van op mijzelf wonen en ben ontzettend dankbaar en blij dat ik dit kan!

Liefs,
Beau

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>